شعر لکی.......
به عشق وطنم الشـــــــــــــــــــتر........الیشــــــــــــــــتر
مه بیمو ، شونه هر ئه ژیره دردی
دله مالیر رمیا ، هر کویچه گردی
ئه سر قورم، و خط خویی بنیسن
یه هویچ خوشی ئه ایی دنیا نهردی...
چیمِلِت مَری دو نرگس نازِن.
بِه ریقه نویرِن ئورَ مه گازِن .
نرگس نیمه واز نویر سر نویر.
حیف ئی چیمله چاچوله بازن.
بِخَن وَ گَردِم
هِلاج ئِی دردِ کاریمَه بِکَه (درد کاری مرا علاج کن)
کاری ئًرا ئی زاریمَه بِکَه (کاری برای زاریهای من بکن)
اگَر مَه تونی دووائِی بِکَه (اگر میتوانی دعایی بکن)
مِه گناهکارِم سووائِی بِکَه (من گناهکارم تو ثوابی بکن)
مَلهَمی بار بِن ئَری دَردِمَه (مرهمی بیاور و بر درد من بگذار)
رَمی بِکَر ئی رنگِ زردِمه (رحمی به حال رنگ زرد من بکن)
دِلالَت دلِ بیچارَم بِکَه (دل بیچاره مرا راهنمایی کن)
دلداری ایل آوارَم بِکَه (ایل آواره ام را دلداری بده)
دل گاوِ دی ئِه دِلِ کُلیام بو (به دل سوخته و پخته من قوت قلب بده)
وَرتاوَه دارِ جیئَر بِرشیام بو (کنار آتش نشین جگر کباب شده ام باش)
حاوالی بپرس تا گَه بِخَنِم (احوالم را بپرس تا خوشحال شوم و بخندم)
ئی کِراس خَمَ اِ وَر بِکَنِم (این پیراهن غم را از تن درآورم)
دَسِ خیری بار بِن ئَر زِمِلِم (دست خیر بیاور و بر زخمهایم بکش)
پا خیره ماری پات ئر چِمِلِم (تو خوبی با خود می آوری پا روی چشم من میگذاری)
یِ دسمالی بار تا بنم ار سَرِم (دستمالی بیاور تا به سرم ببندم)
یِه پوشَنی بار بِکَمِ ئی وَرِم (لباسی بیاور تا به تن کنم)
چیمِلِت خِر دَ خِرُ شفامَه (چشمانت را بگردان که گردش چشمانت شفای من است)
بِخَن وَ گَردِم خَنَت دوامَه (با من بخند که داروی درد من خنده توست)
سر واز کِردیسی دُمَل دَرینم (دمل درونم سر باز کرده است)
سر رِشته داری بارَ سَرینِم (کسی که مهارت دارد بر بالینم بیاور)
دَردِ مِه دردِ بی سِتاریَه (درد من درد بی قراری است)
یه دی روژَکِه لادِراریَه (ای دوست این همان روز هواخواهی است)
ئی زخم آکُلیام خوینه مَجوشی (از زخم تازه شده ام خون میجوشد)
دِلم چی پَرو ئورَ مَه روشی (دلم مثل پارچه کهنه ای از هم گسیخته میشود)
چی آومالِکی هامَه روی آوا (مثل خار و خاشاک روی آب هستم)
وِرَنِسگَه میم و چیم پِر آوا (با دو چشم پر آب و با بغض گریه میکنم)
ها دُویَه مَکِه بَن بَن سِخونِم (بند بند استخوانم از درد دود میکند)
خَم ها ئی مالِم بیسَه مِهمونِم (غم در خانه من مهمان است)
تَو کَلَین هتی رِمیا سَر مِلِم (تب سراسر وجودم را گرفته است)
دَردَ مَ پیچی ئَر قاپ و قُلِم (درد در دست و پاهایم میپیچد)
مَری هَفی ئی کَتی سی کِلِم (مثل اینکه افعی به جانم افتاده است)
گرگ خِرَ ماری شو ئی آخِلِم (گرگ شب در آغلم گردش میکند)
چی بِز خِلَجی وَشونِ گرگا (مثل یک بز کوچک و لاغر روی شانه گرگ هستم)
پوس ئو سِخونِم وِ نَرُ بِرگا (پوست و استخوانم در دشت و تپه ها افتاده است)
مِ ها مَسِزیم هامی نوم آگر (من داخل آتشم و دارم میسوزم)
بو سری بِه ئو بِکَه گِل آخر (بیا برای آخرین بار به من سر بزن)
((اسیر دیوِم زِندونی شوئِم )) (اسیر دیوم و در زندان شب گرفتارم)(١)
ئی هَزار گَزی وختَه بِکوئِم ( از ارتفاع هزار پایی نزدیک است که سقوط کنم)
پام ئی زالِنَه مِلِم ئی تِری (پایم در غل و زنجیر و گردنم در بند و تله)
هونَه بِلائی هُویچ کس نَگِری (چنین بلا و مصیبتی هیچ کس را نگیرد)
پِرِ پیتِمَه مِه چی مِرخِ بسمل (مثل مرغ سر بریده دارم تلاش و تقلا میکنم)
چی خَر دَسَ دُم مَنِمَسی گِل (مثل خر ضعیف و نحیف در گل مانده ام)
یِه وَختی نوشی مِلاسِم کردی (یک وقت فکر نکنی من فیلم بازی میکنم)
وَ گیون عزیزِت خِلاصِم کردی (به جان عزیزت کارم تمام است)
داريه درديل منه خراون ( دواي دردهاي من خراب احوال هستند)
کليل قلفيل پر رمز و رازن ( کليد قفلهاي پر رمز و راز هستند)
حرف نه نويسا هزار کتاون (حرف نانوشته هزاران کتاب هستند)
